سابسیژن جای جوش 

مقدمه
اسکار آکنه، عارضه‌ای شایع و ناخوشایند پوستی است که در پی التهاب و آسیب ناشی از آکنه ولگاریس ایجاد می‌شود. این اسکارها می‌توانند تأثیر قابل توجهی بر کیفیت زندگی افراد و اعتماد به نفس آن‌ها داشته باشند. از این رو، تلاش برای یافتن روش‌های درمانی مؤثر جهت بهبود ظاهر اسکار آکنه همواره مورد توجه متخصصین پوست و زیبایی بوده است.

در این میان، روش‌های متعددی برای درمان اسکار آکنه وجود دارد که از جمله آن‌ها می‌توان به لیزر، میکرونیدلینگ، تزریق فیلر و سابسیژن اشاره کرد. این مقاله به بررسی و مقایسه روش درمانی رایج برای بهبود ظاهر اسکار آکنه، یعنی سابسیژن می‌پردازد.

 

تعریف اسکار آکنه و انواع آن


اسکار آکنه به تغییرات دائمی در بافت پوست گفته می‌شود که در اثر التهاب ناشی از آکنه ایجاد می‌گردد. شدت و نوع اسکار آکنه به عوامل مختلفی از جمله شدت التهاب، عمق آسیب به پوست، و ژنتیک فرد بستگی دارد.

به طور کلی، اسکار آکنه را می‌توان به دو دسته اصلی تقسیم کرد:



اسکارهای آتروفیک (Atrophic Scars):

 این نوع اسکارها به صورت فرورفتگی در سطح پوست ظاهر می‌شوند و ناشی از از دست رفتن بافت کلاژن و الاستین در پوست هستند. اسکارهای آتروفیک خود به سه زیرگروه تقسیم می‌شوند:
Ice Pick Scars: اسکارهای عمیق و باریک که شبیه سوراخ‌های ناشی از فرو رفتن یخ‌شکن هستند.
Boxcar Scars: اسکارهای پهن با لبه‌های مشخص و عمودی.
Rolling Scars: اسکارهای موج‌دار و پهن که سطح پوست را ناهموار نشان می‌دهند.


اسکارهای هایپرتروفیک (Hypertrophic Scars) و کلوئید (Keloid):

 این نوع اسکارها به صورت برجستگی بر روی سطح پوست ظاهر می‌شوند و ناشی از تولید بیش از حد کلاژن در فرآیند ترمیم زخم هستند.


سابسیژن: روشی موثر در درمان اسکار آکنه


سابسیژن (Subcision) یک روش جراحی سرپایی است که برای درمان اسکارهای فرورفته آکنه، به ویژه اسکارهای آتروفیک، مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این روش، با استفاده از یک سوزن خاص، فیبرهای متصل کننده اسکار به بافت زیرین پوست (septae) بریده می‌شوند. این کار باعث آزاد شدن اسکار از بافت زیرین، افزایش جریان خون و تحریک تولید کلاژن در ناحیه مورد نظر می‌شود.

مکانیسم اثر سابسیژن
سابسیژن از طریق یک مکانیسم چندگانه عمل می‌کند که در نهایت منجر به بهبود ظاهر اسکار آکنه می‌شود. این مکانیسم‌ها عبارتند از:

برش فیبرهای متصل کننده: مهم‌ترین اثر سابسیژن، برش فیبرهای سپتا (Septae) است که اسکار را به بافت زیرین متصل می‌کنند. این فیبرها باعث ایجاد کشیدگی و فرورفتگی در سطح پوست می‌شوند. با برش این فیبرها، اسکار آزاد شده و به سمت بالا حرکت می‌کند.
تحریک کلاژن‌سازی: آسیب ناشی از سوزن سابسیژن، فرآیند ترمیم زخم را در پوست تحریک می‌کند. این فرآیند منجر به تولید کلاژن جدید در ناحیه اسکار می‌شود که به پر شدن فرورفتگی و بهبود بافت پوست کمک می‌کند.
افزایش جریان خون: سابسیژن با ایجاد آسیب کنترل‌شده، جریان خون را در ناحیه اسکار افزایش می‌دهد. این افزایش جریان خون باعث بهبود تغذیه سلول‌ها و تسریع فرآیند ترمیم می‌شود.


مزایا و معایب سابسیژن


مانند هر روش درمانی دیگری، سابسیژن نیز دارای مزایا و معایب خاص خود است که باید قبل از انتخاب این روش درمانی به آن‌ها توجه شود.

مزایا:
اثربخشی در درمان اسکارهای آتروفیک: سابسیژن به ویژه در درمان اسکارهای آتروفیک، به خصوص rolling scars و boxcar scars، بسیار مؤثر است.
ماندگاری نتایج: نتایج سابسیژن معمولاً طولانی‌مدت هستند، زیرا این روش با تحریک کلاژن‌سازی طبیعی در پوست، باعث بهبود دائمی بافت پوست می‌شود.
قابلیت ترکیب با سایر روش‌های درمانی: سابسیژن را می‌توان به طور همزمان یا متوالی با سایر روش‌های درمانی اسکار آکنه مانند لیزر، تزریق فیلر، لیزر و میکرونیدلینگ ترکیب کرد تا نتایج بهتری حاصل شود.
دوره نقاهت کوتاه: دوره نقاهت سابسیژن معمولاً کوتاه است و بیماران می‌توانند به سرعت به فعالیت‌های روزمره خود بازگردند.
معایب:
احتمال بروز عوارض جانبی: سابسیژن می‌تواند با عوارض جانبی مانند خونریزی، کبودی، تورم، عفونت و تشکیل هماتوم همراه باشد.
نیاز به تکرار جلسات: برای دستیابی به نتایج مطلوب، ممکن است نیاز به تکرار جلسات سابسیژن باشد.
مهارت و تجربه پزشک: اثربخشی سابسیژن به مهارت و تجربه پزشک بستگی دارد. انجام این روش توسط افراد غیرمتخصص می‌تواند منجر به عوارض جدی شود.


بررسی مطالعات بالینی انجام شده در مورد اثربخشی سابسیژن


مطالعات بالینی متعددی اثربخشی سابسیژن را در بهبود اسکار آکنه نشان داده‌اند. این مطالعات نشان می‌دهند که سابسیژن می‌تواند به طور معنی‌داری عمق، حجم و visibility اسکارهای آتروفیک را کاهش دهد.

به عنوان مثال، یک مطالعه منتشر شده در مجله Dermatologic Surgery نشان داد که سابسیژن به طور متوسط 50 تا 75 درصد بهبود در اسکارهای آتروفیک ایجاد می‌کند. مطالعه دیگری نشان داد که ترکیب سابسیژن با تزریق فیلر می‌تواند نتایج بهتری در مقایسه با سابسیژن به تنهایی ایجاد کند.

با این حال، لازم به ذکر است که نتایج سابسیژن می‌تواند در افراد مختلف متفاوت باشد و به عواملی مانند نوع اسکار، شدت اسکار، نوع پوست بیمار و مهارت پزشک بستگی دارد.



مقایسه سابسیژن با سایر روش‌های درمانی اسکار آکنه


درمان اسکار آکنه نیازمند رویکردی جامع است و روش‌های مختلفی برای بهبود ظاهر اسکارها وجود دارد. سابسیژن یکی از این روش‌ها است که در کنار سایر روش‌ها مانند تزریق فیلر، لیزر و میکرونیدلینگ مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این بخش، به مقایسه سابسیژن با این روش‌ها می‌پردازیم:

سابسیژن در مقابل تزریق فیلر
تزریق فیلر یک روش غیر جراحی است که در آن مواد پرکننده (مانند اسید هیالورونیک) به زیر پوست تزریق می‌شوند تا حجم از دست رفته را جبران کنند و فرورفتگی‌های ناشی از اسکار را پر کنند.

مزایای تزریق فیلر:
روش سریع و آسان با دوره نقاهت کوتاه
نتایج فوری
قابل استفاده برای انواع اسکارها
معایب تزریق فیلر:
نتایج موقتی (معمولاً 6 تا 18 ماه)
نیاز به تکرار تزریق
احتمال بروز عوارض جانبی مانند تورم، کبودی و عدم تقارن
مقایسه: سابسیژن با آزاد کردن بافت اسکار از زیر پوست، به طور اساسی مشکل را حل می‌کند، در حالی که تزریق فیلر تنها فرورفتگی را پر می‌کند. با این حال، ترکیب سابسیژن و تزریق فیلر می‌تواند نتایج بسیار خوبی در بهبود ظاهر اسکارها ایجاد کند.

سابسیژن در مقابل لیزر
لیزرها با استفاده از انرژی نور، لایه‌های آسیب دیده پوست را از بین می‌برند و تولید کلاژن را تحریک می‌کنند. انواع مختلفی از لیزرها برای درمان اسکار آکنه استفاده می‌شوند، از جمله لیزرهای فرکشنال و لیزرهای CO2.

مزایای لیزر:
بهبود بافت و رنگ پوست
کاهش عمق و حجم اسکارها
تحریک تولید کلاژن
معایب لیزر:
دوره نقاهت طولانی‌تر در مقایسه با سابسیژن
احتمال بروز عوارض جانبی مانند قرمزی، تورم، تغییر رنگ پوست و اسکار
نیاز به چندین جلسه درمانی
مقایسه: سابسیژن به طور خاص برای درمان اسکارهای فرورفته آتروفیک طراحی شده است، در حالی که لیزرها می‌توانند برای انواع مختلف اسکارها و مشکلات پوستی مورد استفاده قرار گیرند. ترکیب سابسیژن با لیزر می‌تواند بهبود قابل توجهی در ظاهر اسکارها ایجاد کند.

سابسیژن در مقابل میکرونیدلینگ
میکرونیدلینگ یک روش کم تهاجمی است که در آن از یک دستگاه با سوزن‌های ریز برای ایجاد سوراخ‌های کوچک در پوست استفاده می‌شود. این سوراخ‌ها باعث تحریک تولید کلاژن و الاستین می‌شوند و به بهبود بافت پوست کمک می‌کنند.

مزایای میکرونیدلینگ:
روش کم تهاجمی با دوره نقاهت کوتاه
بهبود بافت و رنگ پوست
قابل استفاده برای انواع پوست‌ها
معایب میکرونیدلینگ:
نیاز به چندین جلسه درمانی
نتایج تدریجی
اثربخشی کمتر در مقایسه با سابسیژن و لیزر
مقایسه: سابسیژن با آزاد کردن بافت اسکار از زیر پوست، نتایج سریع‌تری در مقایسه با میکرونیدلینگ ایجاد می‌کند. با این حال، میکرونیدلینگ می‌تواند به عنوان یک روش مکمل برای بهبود بافت و رنگ پوست پس از سابسیژن مورد استفاده قرار گیرد.



عوامل موثر بر انتخاب روش درمانی


انتخاب روش درمانی مناسب برای اسکار آکنه یک تصمیم پیچیده است که باید با در نظر گرفتن عوامل مختلفی اتخاذ شود. این عوامل عبارتند از:

نوع اسکار: نوع اسکار (آتروفیک، هایپرتروفیک، کلوئید) نقش مهمی در انتخاب روش درمانی دارد. سابسیژن به طور خاص برای اسکارهای آتروفیک مناسب است.
شدت اسکار: شدت اسکار نیز بر انتخاب روش درمانی تأثیر می‌گذارد. اسکارهای خفیف ممکن است به روش‌های کم تهاجمی مانند میکرونیدلینگ پاسخ دهند، در حالی که اسکارهای شدیدتر ممکن است به روش‌های تهاجمی‌تر مانند سابسیژن یا لیزر نیاز داشته باشند.
نوع پوست بیمار: نوع پوست بیمار (چرب، خشک، حساس) نیز باید در نظر گرفته شود. برخی از روش‌های درمانی ممکن است برای انواع خاصی از پوست مناسب‌تر باشند.
هزینه: هزینه روش درمانی نیز یک عامل مهم است. برخی از روش‌های درمانی گران‌تر از سایرین هستند.
عوارض جانبی احتمالی: همه روش‌های درمانی دارای عوارض جانبی احتمالی هستند. بیمار باید از این عوارض آگاه باشد و آن‌ها را در تصمیم‌گیری خود در نظر بگیرد.
انتظارات بیمار: انتظارات بیمار از نتایج درمان نیز باید واقع‌بینانه باشد. هیچ روش درمانی نمی‌تواند اسکار آکنه را به طور کامل از بین ببرد، اما بسیاری از روش‌ها می‌توانند ظاهر اسکارها را بهبود بخشند.


الگوریتم تصمیم‌گیری برای انتخاب مناسب‌ترین روش


با توجه به عوامل ذکر شده، می‌توان یک الگوریتم تصمیم‌گیری برای انتخاب مناسب‌ترین روش درمانی اسکار آکنه ارائه داد:

تعیین نوع اسکار: ابتدا باید نوع اسکار (آتروفیک، هایپرتروفیک، کلوئید) تعیین شود.
ارزیابی شدت اسکار: سپس باید شدت اسکار (خفیف، متوسط، شدید) ارزیابی شود.
در نظر گرفتن نوع پوست بیمار: نوع پوست بیمار (چرب، خشک، حساس) باید در نظر گرفته شود.
بررسی روش‌های درمانی مناسب: با توجه به نوع، شدت و نوع پوست، روش‌های درمانی مناسب بررسی شوند.
ارائه اطلاعات به بیمار: اطلاعات کامل در مورد مزایا، معایب، هزینه و عوارض جانبی احتمالی هر روش درمانی به بیمار ارائه شود.
تصمیم‌گیری مشترک: با همکاری بیمار، مناسب‌ترین روش درمانی انتخاب شود.


عوارض جانبی احتمالی سابسیژن


سابسیژن یک روش نسبتاً ایمن است، اما مانند هر روش درمانی دیگری، می‌تواند با عوارض جانبی همراه باشد. شایع‌ترین عوارض جانبی سابسیژن عبارتند از:

خونریزی و کبودی: خونریزی و کبودی شایع‌ترین عوارض جانبی سابسیژن هستند. این عوارض معمولاً خفیف هستند و طی چند روز برطرف می‌شوند.
تورم: تورم نیز یک عارضه جانبی شایع سابسیژن است. تورم معمولاً خفیف است و طی چند روز برطرف می‌شود.
درد: درد معمولاً خفیف است و با داروهای مسکن قابل کنترل است.
عفونت: عفونت یک عارضه جانبی نادر است، اما در صورت بروز، باید درمان شود.
تشکیل هماتوم: هماتوم به تجمع خون در زیر پوست گفته می‌شود. هماتوم معمولاً طی چند هفته برطرف می‌شود.
تغییر رنگ پوست: تغییر رنگ پوست یک عارضه جانبی نادر است، اما در صورت بروز، ممکن است دائمی باشد.